فایلیا | دانلود فایل | دانلود تحقیق و مقاله

بسم الله الرحمن الرحيم

تفسير آيات ۳۶ و۳۷ سوره­ي مبارکه­ي آل­عمران:

(فلما وضعتها قالت: رب اني وضعتها انثي) با اين­که مي­توانست بفرمايد: (فلما وضعت مافي بظنها) از جمله­ي آن­چه در بطن داشت تعبير کرد. و فرمود: (وقتي آن را وضع کرد) و اين خود کوتاه­گوئي لطيفي است و معناي جمله اين است که زماني­که فرزند خود را در شکم داشت بزائيد و معلومش گرديد که دختر زائيده گفت(پروردگارا من قبلي(رب اني وضعتها انثي) درمقام اظهار حسرت و اندوه بود از ظاهر جمله­ي(والله اعلم بما وضعت) استفاده مي­شود که مي­خواهد بفرمايد ما مي­دانيم که فرزند او دختر است ولکن با دخترکردن فرزند او خواستيم آرزوي او را به بهترين وجه بر آوريم و به طريقي برآوريم که او را خشنودتر سازد و اگر اومي­دانست چرا فرزند در شکم او را دختر کرديم هرگز حسرت نمي­خورد و آن­طور اندوهناک نمي­شد. او نمي­دانست که اگر فرزندش پسر مي­شد اميدش آن­طور که بايد محقق نمي­شد و ممکن نبود نتايجي

فرعون باشد بلکه آن نيز کلام خداي تعالي است و اگر کلام همسر عمران بود جاداشت بفرمايد: (و ليس الانثي کالذکر) نه­اين­که عکس آن را بفرمايد و اين بسيار روشن است براي اين­که وقتي انسان يک چيز ارجمند و يا مقام بلندي را آرزو دارد ولي چيزي کم­تر از آن و يا مقامي پايين­تر از آن به­او داده مي­شود از درد حسرت مي­گويد: اين آن نيست که من در طلبش بودم و يا مي­گويد آن­چه به­من دادند، مثل آنچه من مي­خواستم نبود؛ و نمي­گويد آن­چه من آرزو داشتم مثل اين­که به­من دادنش نيست، از همين­جا روشن مي­شود که (الف)و (لام) در دو کلمه­ي (الذکر)و(الانثي) تنها الف و لام عهد است.

اين کار محرر کند، پس اين­که گفت: (سميتها مريم) به­منزله­ي اين است که گفته باشد:( من اين دختر را براي تو محرر زائيدم ) دليل­براين­که  جمله­ي نام­برده به­منزله­ي صيغه­ي نذر است، اين است که

خداي سبحان دنبالش اين نذر را قبول فرموده، مي­فرمايد:(فتقبلها ربها بقبول حسن، و أنبتها نباتاً حسناً) الخ.

و اين­که بعد از گفتن آن سخن اضافه کرد که من او و ذريه­ي او را از شر شيطان رانده­شده به­خدا

عابده و خادمه­ي کنيسه) نام نهاد و ذريه­ي او را از شر شيطان رجيم _­به­خدا پناه داد، اين آن چيزي است که دقت در کلام خدا آن­را به ما مي­فهماند.

(فتقبلها ربها بقبول حسن، و أنبتها نباتاً حسناً) کلمه­ي (قبول) اگر با قيد (حسن) در کلام آيد معنايش همان تقبل است ، چون فرق تقبل با قبول اين است که که تقبل به­معناي يک­نوع قبول است و آن قبول با رضايت دروني است، پس مي­توان گفت معناي جمله­ي مورد بحث اين است که خداي سبحان فرموده باشد: (فتقبلها ربها تقبلا) و اگر

تقرب يابد و در برابر عملي­که کرده به ثواب آخرت برسد، براي اين­که نفرموده:(فتقبل نذرها) بلکه فرموده خود مريم را قبول کرد پس منظور قبول دختر اوست بدان جهت که مريم ناميده شده و در راه خدا محرر شده در نتيجه برگشت معناي عبارت به­همان اصطفاء است، مي­خواهد بفرمايد:ما او را اصطفاء کرديم؛ چون معناي اصطفاء هم همين است که شخص اصطفاء­شده براي خدا به­تمام معناي کلمه­ي تسليم باشد…………………….