فایلیا | دانلود فایل | دانلود تحقیق و مقاله

(Moufflon) (آسيائى و اروپائي) و اوريال آسيائى که هنوز هم در کوهستان‌هاى اروپا، آسيا و آسياى ميانه وجود دارند و به‌صورت گله‌هاى وحشى زندگى مى‌کنند، به‌وجود آمده‌اند. با توجه به اينکه گوسفند پس از اهلى شدن در نقاط مختلف دنيا پراکنده شده و در اکثر نقاط جهان مردم پس از دسترسى به اين حيوان در اصلاح و بهبود آن سرمايه‌گذارى کرده‌اند؛ در نتيجه، اين کارهاى اصلاحى و شرايط اقليمى متفاوت حاکم بر نقاط مختلف جهان سبب شده است که تنوع نژادى پدر اين حيوان بيشتر باشد؛ طورى‌که در بين دام‌هائى که به‌نحوى مورد استفاده افراد بشرى قرار مى‌گيرند در هيچ‌کدام به‌اندازهٔ گوسفند تنوع نژادى وجود ندارد. در حال حاضر بيش از دويست نژاد از گوسفند در نقاط مختلف دنيا وجود دارد، ولى بسيارى از اين نژادها از نظر تجارى و اقتصادى چندان قابل توجه نيستند.            

۴. نژادهاى پشمى دو رگ.

نژادهاى با پشم ظريف

ژادهاى موجود در اين دسته مقدار قابل توجهى پشم ظريف توليد مى‌کنند. اين نژادها قبلاً گوشت خوبى توليد نمى‌کردند و کميت و کيفيت لاشهٔ آنها خوب نبود، ولى در اثر اصلاح و انتخاب‌هاى مکرر کميت و کيفيت لاشهٔ آنها بهتر شده است

عبارتند از: مرينوس، رامبويه، دبوليت، چويت.

مرینوس (Merino)

خاستگاه اصلى مرينوس اسپانيا است ولى با توجه به کميت و کيفيت پشم توليدى مرينوس به نقاط مختلف دنيا برده شده و براساس اصلاحات و انتخاب‌هائى که در محل‌هاى مختلف روى اين نژاد صورت گرفته است، امروزه نژادهاى مختلفى از مرينوس منسوب به کشورهاى مختلف وجود دارد. مرينوس آمريکائى شامل سه تيپ C، B، A است که

چويت (Cheviot)

خاستگاه اين نژاد از کوهستان‌هاى شمالى انگلستان و جنوب اسکاتلند است. اندازهٔ بدن متوسط، صورت سفيد، سوراخ بينى سياه است. اين نژاد غريزهٔ زيادى به زندگى گروهى ندارد.

نژادهاى با پشم متوسط (Medium wool Breeds)

گوسفندان موجود در اين نژادها عمدتاً براى توليد گوشت به‌کار گرفته مى‌شوند و توليد پشم در درجهٔ دوم اهميت قرار دارد. تارهاى پشم از نظر قطر و طول در حد متوسط قرار دارند.

کيلوگرم مى‌شود. مقدار شير ميش‌ها زياد و رشد بره‌ها سريع است.

آکسفورد (Oxford)

خاستگاه اين نژاد از جنوب انگلستان و يکى از بزرگترين نژادهاى با پشم متوسط است. بالغ ۱۱۳ تا ۱۵۸ کيلوگرم و در ميش‌ها ۷۹ تا ۱۱۳ کيلوگرم است. رنگ صورت، گوش‌ها و دست و پا خاکسترى تا قهوه‌اى است. اندازهٔ سر و گوش‌ها در مقايسه با بدن کوچک به‌نظر مى‌رسد. قوچ و ميش هر دو فاقد شاخ هستند. در بعضى از موارد ممکن است داراى

شاخ قوچ سنگين و دراز و داراى پيچ‌خوردگى است. صورت و ساق حيوان فاقد پشم است. نقاط نامبرده به رنگ سياه است و گاهى لکه‌هاى رنگى نيز در اين نقاط ديده مى‌شود. تار پشم در اين نژاد بسيار ضخيم و طول آن بين ۲۰ تا ۳۸ سانتى‌متر است. از پشم اين نژاد براى تهيه قالى و تشک و کاموا استفاده فراوان به عمل مى‌آيد. خصيصه مهم اين نژاد تحمل تغييرات درجه حرارت و نيز مقاومت آن در هواى بسيار سرد و يا طوفانى است. اين امر به واسطه ترکيب خاص در پوشش پشم در بدن حيوان است. پوشش نامبرده در قسمت خارجى پشم‌هاى ضخيم و سرد و در سطح داخلى و مجاور بدن پشم‌هاى ظريف و گرم دارد که حيوان را در برابر تغييرات مورد بحث حمايت مى‌کند.   

            هاى‌لند سيه‌چهره جثه‌اى کوچک ولى عضلانى دارد و به همين جهت بسيار فعال و تند و تيز است. وزن بلوغ در قوچ تقريباً ۷۰ و در ميش ۶۰ کيلو است. قدرت شيردهى در ميش‌هاى اين نژاد نيز خوب و مناسب است

            گوسفند آواسى نسبت به راه‌پيمائى و يا سرماى زياد و نيز از نظر ابتلاى به انواع بيمارى‌ها حيوان تقريباً مقاومى است ولى نسبت به گرما و رطوبت بسيار حساس مى‌باشد.      

چگونگى پرورش گوسفند آواسى

چگونگى پرورش گوسفند آواسى برحسب مناطق مختلف متفاوت است. در اسرائيل گله‌هاى گوسفند از دى تا فروردين در مراتع طبيعى چرا مى‌کنند و آنگاه از ته چر مزارع و سپس از تايه‌هاى يونجه در مراتع استفاده مى‌نمايند. از آبان تا دى به علت محدوديت چرا گوسفندان به‌وسيله تغذيه دستى پرورش مى‌يابند و در اين شرايط جيره غذائى آنها از مواد کنسانتره يا غذاى فشرده (به نسبت ۶۵ درصد جيره) و سيلو و علوفه خشک (به نسبت ۳۵ درصد جيره) است گوسفندان آواسى شب‌ها و اگر بارندگى شديد باشد روزها…………………