فایلیا | دانلود فایل | دانلود تحقیق و مقاله

مشاركت خانواده در برنامه­ هاي آموزشي و تربيتي مدارس

مقدمه:

در نظام جمهوري اسلامي جايگاه خانواده نشأت گرفته از جهان بيني و تعاليم عملي اسلام است و از آن به عنوان كانون اصلي رشد و تعالي انسان و ارتقاي ارزش هاي فرهنگي، اخلاقي، اجتماعي و عامل حفظ و صيانت ارزش­هاي انساني، هويت فرهنگي، ديني و ملي ياد

مقابله با فرهنگ مهاجم بيگانه بر كسي پوشيده نيست.

جهت ثبات سياسي، اعتلاي فرهنگي و توسعه و سازندگي انكار ناپذير است. مفاهيمي هم­چون عدالت، شجاعت و نيكوكاري، اعتماد متقابل، احترام، محبت، همكاري، ايثار، انتقاد پذيري، عفو و اغماض، انضباط و رعايت حقوق و حدود را فرزندان براي نخستين بار در محيط خانواده تجربه مي­كنند و سپس در مدرسه به آموزش و تمرين آن مي پردازند.

خوشبختانه آموزش و پرورش در چند سال اخير در كنار آموزش و ارتقاي دانش و آگاهي معلمان و فرهنگيان، به آموزش خانواده ها نيز همت گمارده است؛ زيرا بر اين اعتقاد است كه خانواده زماني به ايفاي مسؤوليت­هاي خود به نحو مطلوب اقدام مي­كند كه آگاهي لازم را داشته باشد. توانايي در گرو دانايي است. براي داشتن يك زندگي

است. كه البته اين امر درباره­ي مربيان و معلمان مدارس نيز صدق مي­كند. يكي از هدف هاي مهم آموزش اولياء ايجاد تغييرات مناسب در رفتار آن­ها در زمينه­ي ارتباط اولياء با فرزندانشان مي باشد. اكثر تظاهرات عاطفي را فرزند از والدين فرا مي­ گيرد.

الگوهاي متفاوت در رفتار والدين به واكنش­ها و عكس العمل­هاي مختلف فرزندان كه گاه سازگارانه و گاه ناسازگارانه است مي­انجامد. در آموزش اولياء عقيده­ي اصلي بر آن است كه والدين در هر سني مي­توانند فراگيرند و به توسعه­ي مهارت هاي خود بپردازند. (كانتور، ۱۹۹۵)

اصولي كه كانتور در­­زمينه­ي آموزش اولياء ارائه مي­نمايد نه تنها مؤيد اين نوع آموزش­هاست، بلكه ميزان علاقه­مندي و تمايل والدين را به لحاظ حضوري در اين آموزش­ها روشن مي سازد. كانتور در اصل اول آموزش اولياء مي گويد: والدين قدرت فراگيري

محيطي كه به لحاظ آگاهي و معرفت اولياء از شرايط عاطفي مناسب برخوردار مي باشد و والدين در نحوه­ي رفتار با همديگر و نيز با فرزندان بر اساس شيوه ها و معيارهاي تربيتي عمل مي­كنند و فرصت هاي لازم براي تأمين نيازهايي چون ابراز وجود، محبت، احترام، نظم، امنيت، وجدان اخلاقي، تمايلات جنسي و اجتماعي را فراهم مي­نمايند و شيوه هاي تفكر و انديشه­ي صحيح را ترويج مي دهند، حاصل خواهد شد.

شيوه­ هاي مشاركت اولياء در آموزش و پرورش :

همكاري اولياء دانش آموزان با مدرسه، با اين كه از قديم به دلايل مختلف داراي اهميت بوده است، در چند دهه­ي اخير ضرورت اين مشاركت به علت وجود تحولات سريع اجتماعي و اقتصادي و تغييراتي كه در ارزش ها و روش­هاي زندگي در جوامع پديد آمده،

اولياء بر سازگاري تحصيلي و بر ايجاد عادات و خصوصيات مثبت رفتار كودكان و نوجوانان بسياري از محققان را به لزوم ت

يلي به سودمندي ارتباط بين خانه و مدرسه اعتقاد دارند و بر اين عقيده­اند كه اين تعامل در افزايش شناخت متقابل خانه و مدرسه، كشف علائق مشترك، تقويت امكانات و مهارت­هاي تربيتي هر دو طرف مؤثر است. (موليز، ۱۹۸۲) در همين زمينه نتايج تحقيقاتي در زمينه­ي نقش تربيتي اولياء بر اين نكته تأكيد دارد كه راه حل بسياري از

آموزان نتوانند رابطه­ي ثمر بخشي با اولياء برقرار نمايند.

۲- عوامل مربوط به مدرسه: بسياري از جلسات مدرسه براي اولياء در محيطي خشك و رسمي با برنامه­هاي مشابه و كسل كننده برگزار مي شود. اولياء معمولاً در تنظيم و تهيه­ي محتواي برنامه­ها نقشي ندارند و شنوندگان خاموشي محسوب مي گردند كه از آنان انتظار مي رود برنامه را آن طور كه برايشان تنظيم شده است دنبال كنند. محتواي برنامه ها در بسياري از مواقع تناسبي با نيازها و انتظارات اولياء كه داراي فرهنگ و نگرش­هاي مختلف هستند، ندارد.

از طرفي در اين جلسات جاي معلمان كه صاحب خانه­هاي اصلي هستند، خالي است. در حالي كه حضور آنان نه تنها ضروري است بلكه عاملي مهم در جلب اولياء به مدرسه محسوب مي گردد.

۳- عوامل مربوط به اولياء : موانع ارتبـاطي خـانه و مدرسه تنهـا به معلم ومدرسه محدود نمي شود. شرايط فرهنگي _ اجتمامكاري خانه و مدرسه براي سطوح مختلف تحصيلي متفاوت مي باشد.

در دوره­هاي پيش دبستاني برنامه­هائي موفق است كه مداومت داشته، به تقويت مهارت­هاي تربيتي اولياء و حمايت از آنان بپردازد. در اين برنامه ها تعامل با اولياء بايد مستقيم ……………….